TELEMEDICUS.PL

W marcu tego roku wprowadzono reformę systemu zdrowotnego w USA. Reforma ma zarówno zwolenników, ale również wielu przeciwników wśród republikanów i innych osób przyzwyczajonych przez wieki do wolności i odpowiedzialności za swój los. Przeciwnicy uważają, że reforma prowadzi nieodwracalnie do powstania socjalizmu. 

USA wbrew pozorom wydaje bardzo dużo publicznych pieniędzy na ochronę zdrowia, bo aż około 8% swojego PKB (dla porównania Niemcy wydają ok. 11% swojego PKB). Drugie tyle pochodzi z prywatnych kieszeni, a w Niemczech na przykład już tylko 2,5%. Są specjaliści (na przykład z firmy konsultingowej McKinsey), którzy uważają, pomimo tak wysokich nakładów, że USA posiada najbardziej efektywny system zdrowotny świata. Trochę to dziwna teza, ponieważ w USA wykonuje relatywnie mało procedur i w porównaniu do krajów europejskich w USA jest mało lekarzy i łóżek szpitalnych.

Pomimo kryzysu szpitale niemieckie mają się dobrze - ich sytuacja finansowa poprawiła się. Ale jak prognozują eksperci instytutu RWI, ADMED GmbH i HCB GmbH w opublikowanym parę dni temu raporcie „Krankenhaus Rating Report” w 2011 sytuacja finansowa szpitali w Niemczech ponownie pogorszy się. W szczególności szpitale samorządowe wykażą duży poziom zadłużenia. Dlatego niezbędne jest, aby przedsięwziąć dalsze kroki w kierunku zwiększenia produktywności. W Niemczech myśli się również o zamykaniu szpitali, szczególnie na obszarach słabozaludnionych. Eksperci uważają, że na terenach o małej liczebności mieszkańców powinno się wprowadzić nowe, bardziej efektywne formy zabezpieczenia medycznego. Na przykład chodzi tutaj o pełną integrację sektora ambulatoryjnego (przychodnie) i szpitali.

W orzeczeniu z dnia 24 maja 2010  sędziów (sygn. II FPS 1/10) NSA  zmienił stanowisko.  W ocenie  NSA, pracownik otrzymując pakiet medyczny wykupiony przez pracodawcę uzyskuje korzyść majątkową. Wartość ta powinna być opodatkowana, jako otrzymanie nieodpłatnego świadczenia. Znaczenie ma sam fakt uprawnienia do skorzystania z usług medycznych, a nie to czy pracownik faktycznie z nich skorzystał.

Od lat Polacy znajdują się w czołówce społeczeństw europejskich najmniej zadowolonych z jakości świadczonych usług medycznych. Przez lata przyjęło się uważać za niemal pewnik, że wysoce niezadowalający poziom świadczenia usług medycznych wynika z niskiego poziomu płac w służbie zdrowia. Przyjmowaliśmy za dobrą monetę tłumaczenia lekarzy, że niska jakość ich pracy wynika z konieczności zatrudniania się na wielu posadach, aby jakoś związać koniec z końcem. Godziliśmy się na niedbałą i powolną pracę pielęgniarek przekonywani argumentami, że za głodową pensję trudno byłoby pracować inaczej. W ostatnich 2-3 latach byliśmy jednakże świadkami wysokiego tempa wzrostu płac białego personelu (zwłaszcza lekarzy), tempa zdecydowanie przekraczającego przyrostu wartości składek zdrowotnych. Sądząc po najnowszych wynikach badania opinii publicznej nie przełożyło się to jednak w żadnej mierze na wzrost jakości świadczonych usług medycznych. Jesteśmy natomiast świadkami zjawisk, wskazujących na zupełnie nowe zagrożenia. Częściowo wynikają one, paradoksalnie, właśnie z gwałtownego wzrostu poborów kadry lekarskiej. Czy wysokie płace białego personelu powodują poprawę, czy też ograniczenie dostępności pacjentów do świadczeń zdrowotnych? Czy skrócą, czy wydłużą kolejki?

WHO zaleca, aby na co najmniej 4-8 tygodni przed podróżą do krajów ryzyka skonsultować się u lekarza specjalisty. Zdecydowanie wcześniej do lekarza powinny udać się osoby planujące podróż na dłuższy czas.

Liczba ludzi podróżujących po świecie z roku na roku wzrasta. Powołując się na statystyki Światowej Organizacji Turystyki (World Tourism Organization UNWTO), liczba podróżujących wyniosła w 2008 roku 922 miliony! Turyści wydali 944 mld USD. Planuje się, że w 2010 roku liczba podróżujących wyniesie 1 miliard, a w 2020 1,6 miliarda! W 2008 roku więcej niż polowa wyjazdów turystycznych to wyjazdy dla rozrywki, rekreacji, na wczasy.

Komercjalizacja i prywatyzacja szpitali to hasło ostatnio gorącej dyskusji o przekształcaniu SPZOZ w spółki prawa handlowego. W środowisku głównie medycznym, ale i nie tylko, toczą się polemiki na temat nowych możliwości, jakie daje owo przekształcenie. Ponieważ wraz ze zmianą prawno-organizacyjną nowo-starego szpitala pojawiają się ciekawe zagadnienia prawne, postanowiliśmy w niniejszym artykule wstępnie opisać zagadnienie odpowiedzialności kadry zarządzającej oraz status „pracowniczy” prezesa nowego „szpitala sp. z o.o.”.

Dyskusje o finansowaniu służby zdrowia i właściwym podziale posiadanych zasobów stoją często na bardzo niskim poziomie merytorycznym. Temperatura dyskusji bliższa bywa histerii aniżeli racjonalnego dialogu. Niemal każdy kolejny spór, dotyczący rozmiarów koniecznych cięć w służbie zdrowia, wykazuje głębokie przywiązanie do bezrefleksyjnego założenia, że życie i zdrowie ludzkie jest bezcenne. W wymiarze etycznym to prawda. Tymczasem nasze poglądy etyczne w zderzeniu z koniecznością podejmowania decyzji na gruncie realnym, muszą przejść istotną metamorfozę. Nie mogą być rozważane na gruncie narzędzi etycznych lecz ekonomicznych. W każdym, nawet najbogatszym kraju, szczytna idea ratowania i przedłużania życia ludzkiego za wszelką cenę musi bowiem zmierzyć się z problemem ograniczoności zasobów finansowych przeznaczonych na ten cel. Trywialną prawdą jest przecież to, że żadne społeczeństwo nie byłoby skłonne przeznaczyć całego PKB na ochronę zdrowia. Na luksus zaspokojenia wszystkich potrzeb zdrowotnych nie mogą sobie pozwolić rządy najbogatszych państw świata. Dylematu opłacalności ratowania ludzkiego życia i zdrowia nie da się uniknąć, niezależnie od tego, czy na ochronę zdrowia przeznaczymy 6%, 9%, czy też 12% PKB.

Od początku roku Ministerstwo Zdrowia, Narodowy Fundusz Zdrowia i szeregowe jednostki służby zdrowia w Polsce zmuszone są radzić sobie z jakościowo nową sytuacją finansową. Od czasu utworzenia NFZ jest to pierwszy rok, w którym pieniędzy na leczenie, w ujęciu realnym (po uwzględnieniu inflacji i wzrostu kosztów leczenia), będzie mniej aniżeli w roku poprzednim. Nawet, jeśli (uruchamiając wszystkie rezerwy z lat poprzednich) uda się zgromadzić sumę, jaką wydano w roku 2009, to ulegnie zmniejszeniu wolumen świadczonych usług medycznych. W odczuciu potencjalnych klientów służby zdrowia może to być doświadczenie bardzo przykre.

Z zainteresowaniem przeczytałem artykuł P.T. Piotra: Szczepić się czy nie. Fakty przeciwko mitom (TELEMEDICUS, 19 grudnia, artykuł tutaj) przytaczający stanowisko Niemieckiej Fundacji Kindergesundheit w tej ważnej kwestii. Artykuł stanowi dobry przykład merytorycznego wkładu do dyskusji nad pożytkami i zagrożeniami stosowania szczepień ochronnych. Nawet rozprawa z Mitem 13 (lekarze i przemysł farmaceutyczny chcą wywołać strach wśród ludzi, po to, aby robić interes dzięki sprzedaży szczepionek) wygląda na odpowiednio uargumentowaną.Rzeczywiście, byłoby nieszczęściem, gdyby obecna dyskusja nad zasadnością szczepień przeciwko A/H1,N1, czy też wirusowi wywołującemu raka szyjki macicy, spowodowała odwrót od sprawdzonych od dawna metod walki z groźnymi chorobami. Zamieszanie wokół świńskiej grypy i HPV przeczy jednakże, moim zdaniem, wymowie przytoczonych przez Piotra argumentów. Potwierdza, niestety, prawdziwość a nie mityczność tych obaw.